Zenbati entzun diot, oporretan bidaiatu ‘beharra’ daukala… Kanpora ateratzeko beharra, herria utzi eta egun batzutan zehar beste bizimodu bat egitekoa. Beharra, nahia …

————————-

    Niri ere bidaiatzea gustatzen zait. Agian, Euskal Herritik kanpora gutxi ateratzen naizelako, gustoko dut egun batzutarako beste herriren batera joatea. Ez du inportik nora, leku lasaia bada, eta noski konpainia onean banoa.

————————-

    Bidaiatzea, diruaren menpe dagoela uste dugu. Zenbat eta diru gehiago, orduan eta bidai hobea egingo dugula! Urrutira joango garela!!! itsasontzian, edo hegazkinean…

   Baina merke bidaiatzeko moduak ere badaude; eta ez naiz ari ‘low cost’ delako hegaldiak antolatzen dituzten enpresa horietaz. Ilusiorik ez al daukazue? ez al duzue ametsetan bidaiatzen?

   Ametsetako bidaiak, ia beti atseginak izaten dira. Oraindik ‘Beakman‘ek esan zuena daukat buruan; gure buruan ametsak nola sortzen ziren azaldu zuen kapitulo batean. Gure subkontzienteak sortzen omen ditu ametsak, eta guk nahi ditugun modukoak direla. Zatiren bat ez bazaigu gustatzen, ezabatu egiten dugula. Subkontziente langilea dugula dirudi, nahiz eta ez dakidan azalpen hau oso zientifikoa den… Baina gaurkoan, gizon ‘ero’ honi kasu egiteko gogoz nabil. Nire ametsetako bidaiak zoragarriak direlako, eta merkeak, eta konpainia onekoak, eta itsasontziz, edo patinetez, edo hegan… baina zoragarriak! Beraz, lagunok, BIDAIATU!!!