Atzo jaso nuen notizia eta oraindik txunditurik nago. Eskerrak otsailaren 5ean gertatuko dena, komunikabideetatik zabaldu duten, eta eguna iristerako Euskal Herri osoa prest egongo den. Ziur badakizuela zertaz ari naizen..

Betiko gaia da. ‘Imajinatzen’ Goenkale gabeko etb? edo Maria Luisa gabeko Goenkale?

Badirudi igande arratsaldeetan Goenkaleri buruz egiten ditugun komentarioak gidoigileetara iritsi direla! Komunikabideek argi azaldu dute, hil egingo da. Hileta jendetsua izango da, Arraldekoak minduta geldituko dira, eta herentziarekin arazoak sortuko dira…

Baina, benetan: imajinatzen Maria Luisa gabeko Goenkale? 

Abenduaren 31a iritsi zen, eta nola ez, 12 mahats ale platerean jarri eta denok kanpaikaden zain egoten gara. Ez dakit beste etxeetan nola izaten den, baina nirean bata besteari begira egoten gara, tranpa nork egingo duen begiratzeko (aurtengoan amona izan da tranpa gehiena egin duena…).

Telebista katea aukeratzerako orduan eztabaida gutxi izaten dugu aspaldian. Nahiz eta etxean egoten garen guztiok euskara ez ulertu, etb1 ikusteko ohitura hartu dugu. 

Dena primeran zihoan. Dagoeneko txanpain botila irekita geneukan, kopak prest, mahatsak ere bai (amonak dagoeneko 8 besterik ez zeuzkan), eta denok telebistari begira. Han azaldu ziren Alkain eta konpainia, eta San Mameseko irudiak, aurrez grabatutako programa atsegin bat… eta San Mames osoa "kuentratrasa"rekin ari zen, eta etxean ere halaxe ari ginen… 

Bat-batean, "kuentratrasa" zerora iritsi zenean, momentu batez telebistako pantaila beltza gelditu zen, eta ondoren etbko logoa azaldu zen, telebistako "mandoa" eskutan hartu eta derrepentean katez aldatu behar izan nuen… 10 mahats jan genituen kanpaikadekin batera….Etb ikusten jarraitu bagenu, 8 jango genituen. Hala esan zidaten behintzat.

Hitz batean "kagada", ezta???

Hurrengo urtean zenbat mahats jango ote ditugu…

Ea, egoera azaltzeko gai naizen.

Gosaldu berritan, sukaldeko mahai gainean "eskolako lanak" egiten jarri zara; beno, egiten ari zarela dirudi behintzat. Gosaritan jandako eta edandakoen hondakinak mahai gainean daude, eta distraitu egiten zara. Eta berehala, cola-cao poteari begira hasi, eta zeure burutaziotan murgildu zara. Hor ikusi duzu, zure betiko cola-cao potea, barruan daukana gastatu ahala, amak berriz ere betetzen duen potea. Bere pegatina guztiz hondatuta dago, kolorerik gabe; zaharra dago. Gogoratzen zeuk ere cola-caoaren zaporeaz gozatzen zenuen garaiaz? (urteak dira ez dudala probatu) Orain kafea hartzen dut, edo infusioren bat…

Eta zer aldatu da?

Atzo zahartzen ari ginela konturatu nintzen. Denok ari gara zahartzen etengabe. Atzo "orain dela 10 urte" esan nuen. Inpresioa egiten du. Gutxi gorabehera Cola-cao potearen garaiko gauzetan hitz egiten hasi ginen….

Eneee….

Eta garai bateko argazkietan pentsatzen dut, eta tarteka emailez iristen diren testuetan. Bertan beti kontatzen dute, amak erositako arroparekin jantzi behar genuela, eta marrazki bizidunak ikusten genituela… gainera, nori ez zaio gustatzen bere garaiko marrazki bizidunez hitz egitea? gogoratzen "boboboak" nortzu ziren? lasai, ni ere ez. Baina horrelako gauzez hitz egiten hasten garenean, beti dago norbait, gogoratzen dela "bobobo" delako horietaz.

besterik gabe, aspaldiko kontuak gogoratzen jarraituko dut. Tarteka, gustua ematen du, eta atsegin dut.

Ondo pasa larunbat euritsu hau. 

bai, ene irakurle maiteok. Bai bai, zuekin ari naiz, egunero sartzen zaretenokin, edo tarteka hemendik bixita bat egiten duzuenokin. Badakit tarteka pasatzen zaretela… informatikak aztikeriak egiteko aukerak ematen ditu!!!

baina lasai, orain ez naiz informatikaz hitz egiten hasiko (ezta idazten ere). Nahiko informatika eta informatikari daukat inguruan. Informatika ikasi, ikasitakoa praktikan jarri, ingurukoekin txiste informatikoak egin.. ufa nahikoa (eta batzutan gehiegi).

orain idazle bihurtu naizela dirudi. Ze, ez al duzue sinesten? aurrekoan sustatun artikulu bat idazteko ausardia izan nuen. Ezagutzen nautenek, esango dute bai, ea zer egiten dudan nik idazten… baina beno. Egindakoa eginda dago. Hori bai, badaezpada ere e-makumeak taldearen izenean sinatu nuen; zerbait gaizki badago, ez da nire errua! (kar-kar-kar)

Nik uste, zer kontatua dagoenean, idazteko arazorik ez dela egoten.

Eta hau kontatuta, bloga eguneratu dudala esan dezaket ozen eta argi; eta bide batez ‘e-makumeak’ webguneari propaganda egin diot!!! nahiz eta gauza askorik ez idatzi, edo ez esan (argi dago kontatzeko askorik ez dudala).

oraindik bloga bizirik dagoela, horixe da egia!

oraindik treneko bidaietan, gauza arraroak gertatzen zaizkit… agian berriz ere gai zabal hortan murgildu beharko dut.

ondo lo egin guztiok,

muxu bana zarauztik 

Mihiluzen esango luketen bezala, hau ‘zazpiki’ bat da. Euskaraz bidali nahi zuten emaila, bai; baina… euskara txarrean ere ez dute bidali. Erdizka bidali dute, euskaraz, gazteleraz.

Aurrerago ere bazituen gaizki idatzitako gauzak.. baina nik uste, gaurkoz honekin nahikoa dela. 

Aurtengo kurtsoan, ikasgain interesgarrien tartean murgilduta nabil. Prozesagailuak paraleloak nola lan egiten duten, programa bat nola konpilatu … zuei txinera irudituko zaizue agian, baina interesgarria da benetan.

Ditudan ikasgai guztitatik, grazi gehiena Adimen Artifizialak egiten dit. Benetan ezagutza ahaltsuak maneiatzen dituela, eta horrelako gauzak esaten dizkigu gure irakasleak. Eta etengabe ‘Aditu’ hitza esaten ibiltzen da.

Berak dio, Adimen Artifizialeko makina bat egiteko Adituak beharrezkoak direla; haiek gabe ezin dugula inolako programa informatikorik garatu. Aditu mota asko daudela, eta berak beti medikuntzako adibideak jartzen dizkigu: diabetes adituak, asma adituak…. ezin duela aditu batek medikuntza osoa buruan eduki ere esaten du.

Gainera gaur, adituak arraroak direla esan digu. Agian beraiekin komunikatzea kosta egingo zaigula. Agian ez diegula ulertuko zer esaten diguten….

Orain bi aste, ‘aditu’ izatea ikaragarria zela uste nuen, zenbat dakiten pertsona horiek… baina inork ulertzen ez baditu… zer?  

2 aste beranduago, baina hemen naiz. Euskal Jaiak pasata, oporretan ‘porai’ ibilita, nire kurtso honetako lehenengo mendi irteera eginda…

Bai, bi aste pasa dira; badirudi hilabeteak pasa direla. Gaur bezalako egun eguzkitxu bat zen. Goizean fresko, eta eguerdian bero. Gure ohiturari jarraituz goiz irten eta lehenengo tabernak pasa ondoren, 12tarako gutxi falta zela… dilema bat sortu zitzaigun: Enbataren estropada ikusiko dugu, edo betikolez gure herritarrek prestatutako antzerkia?¿ Ba biak, batzuk alde batera eta besteak bestera. Badakizue denekin kunplitu behar.

eta handik aurrera hasi ziren gure arin-arin, fandango eta pasakalleak. Alde batera eta bestera, izerditan. Eskerrak bazkaltzeko tarterik hartu genuen behintzat. 

Bazkaritan ere giro bikaina. Alde bateko parreak, beste baten ateraldiak, eta badakizue, 15 neska mahai batean eserita…ez da parte onekoa! jajaja.

Hona argazki bat:

Arratsaldean ere nahiko dantza eginda han azaldu ziren gure Enbatako mutilak, gure mutilak. Haiekin ere jaia eta dantza; alde batetik eskerrak afizioari, bestetik zorionak mutilei; alde batetik agurra dantzatzen, bestetik ere bai. Oraingoan ere ederki. 

Afari paxara egin eta berriz ere dantza eta dantza eta dantza…. nekatu arte. Oinak ‘txikitu’ arte… segi eta segi. Nekatu orduko etxera. Ez da ez plan txarra. 

Etxera bidean denon aurpegi tristeak… urte bete gelditzen da berriz ere Euskal Jaietarako. 

asteburua allau da!!!!

ba bai, ta astebururo bezela ba… pozik. Baño asteburu hau ezta izango beste edozein bezelakua. Jaun andreok, euskal jaiak datoz!

zergatik ote da zarauztarrontzan horren data garrantzitsua, irailaren 9a? 

baserritarrez jazte gealako? eo… herritarrek antzerkiya itenduelako?

baño egiya da eztala eongo hemen inguruan gure jai hauetaz ezer entzun eztunik. 

parranda? ba segurasko…

ta bueno lengo urteko kronika irakurri nahi badezue… ba hementxe. 

aurten re izango deu ze kontatua… Enbatantzat re egun inportantia da…ai ama! 

Asteburu hontan ere, estropada bikainak ikusi ahal izan ditugu gure herrian. Urtero bezala, hemen bildu dira trainerurik onenak, ikuskizuna emateko prest, bandera lortzeko prest, puntuak irabazteko prest…

Askok esango dute, estropadak ikustera joatea, aspergarria dela edo. Etxetik, telebistatik hobeto ikusten direla.

Noizbait egon al zara estropetan? Gu aurrekoan izan ginen; agian estropadak ikustearren, gure mutilak animatzearren, oihu batzuk botatzearren, lagunartean egotearren…

hona hemen argazki bat:

(barkatu montaje kaxkarra… gauzak azkar egin nahi direnean…) 

Zenbat denbora idatzi gabe… eta ezin aurkitu ‘eskusa’ onik.

    - Aspaldi idatzi gabe!

    - Ba bai, ta?

ba bueno gaur idaztea okurritu zait. Bihar estropada eguna da Zarautzen eta arratsaldean ZAEko dendatik pasa naizenean, denda beteta ikusteak poz handia eman dit. Asteburuan estropadak etxean, eta badirudi herriko jendea, gure mutilak animatzera joango dela! (osease, ez geala betiko 20 izango, geyo izangogeala).

Azkenengo zuzeneko estropadak, zumaian ikusi nituen, Zarauztar tartean, bandera urdin tartean, hainbat oihuren artean…. etxera buelta pozgarria izan zen hura. Zumaiko bandera etxera, eta herritarrak arraunlarien zain, festa bat egiteko prest. Errepikatzeko modukoa. Iazko kontxako banderako ‘momentazua’ gogorarazten dit. ZTB ere hantxe izan zen (eh Imanol?!) irudiak grabatu asmoz.  

Hemen etb-k gustu handiz sarean jarri dituen irudiak.